پرینت

اي كاش صاحبان ثروت دست به كارشوند

نوشته شده توسط فيض محمد «عثماني» بر . ارسال شده در فتح الله گولن و نهضت دلدادگان

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

فتح الله گولن

بيست روز از انتشار اختارية سياسي قواي مسلح تركيه در 12 مارچ 1971 سپري شده بود. فتح الله گولن جهت شركت در مراسم عروسي‌ دوستش «اردوغان تزون» كه استاد ادبيات بود به استانبول آمد. درست در همين روز يكي‌ از شاگردان استاد «بديع الزمان سعيد نورسي» مرحوم «زبير گندوز آلپ» در استانبول در گذشته بود. گندوز آلپ بسيار ساده مي‌زيست و زندگي‌اش را وقف دين كرده بود، استاد گولن او را بسيار دوست داشت و احترام مي‌كرد. گولن كه از طرف روز به جنازه شركت كرده بود، شب به عروسي رفت. يكي از شركت كننده‌هاي ‌محفل عروسي، «ابراهيم اركول» اسستانت فاكولتة طب پوهنتون «حاجت تپه» و دوست قديمي گولن بود. اركول و گولن هفت سال پيش در انقره معرفي شده بودند.

در آن شب گولن و دوستش اركول در منطقه فاتح در استانبول حالت روحي عجيبي داشتند. جايي‌ براي‌ رفتن و خوابيدن نداشتند، تا سفيده دم صبح هر دو را خواب نمي‌برد، گاهي در اطراف مسجد فاتح قدم مي‌زدند و گاهي‌ هم روي ‌يك چوكي‌ مي‌نشستند و تا صبح در بارة آيندة تركيه و اوضاع نابسامان آن روز و سردرگمي جوانان سخن مي‌گفتند. گولن به دوستش اركول چنين مي‌گفت: «اگر بتوانيم صاحبان ثروت را به حركت واداريم و اينها مكتب باز كنند و شاگردان اين مكاتب خوب تربيت شده طعمة انارشي‌ و هرج و مرج نگردند، آيندة تركيه نجات خواهد يافت» [1]

به باور گولن سبب افتادن تركيه در هرج و مرج، خلأ ايماني‌اي ‌بود كه جوانان پوهنتون گرفتار آن بودند.

گولنِ 33 ساله عملاً از شش سال بدين‌سو در ازمير با جوانان سروكار داشت. از آغاز 1966 تا 1970 در مدت 4-5 سال مدير ليلية «كاستانه پازاري» يگانه ليليه در تركية آن زمان بود و به دنبال آن در گشايش ليلية جديد ديگر در سمت «گوزليالي» ازمير نقش رهبري داشت.

به باور گولن اگر قرار باشد خدمتي‌ انجام بگيرد اين خدمت بايد شامل همة اقشار جامعه شود. سرچشة مشكلات اجتماعي ‌آن روز كه بالاخره تركيه را با كودتاي سياسي 12 مارچ مواجه ساخت بايد در همة بخش‌ها جستجو مي‌شد. از اين‌رو تنها به وعظ دادن در مسجد و رسيدگي‌ به 400 نفر شاگرد در ليلية بسنده نمي‌كرد. چنان‌كه در گفتگوي شبانه‌اش با ابراهيم اركول، گفته بود: «اگر ثروتمندان اين مملكت مكتب ساخته به جوانان رسيدگي‌ كنند، آيندة تركيه نجات خواهد يافت.» لذا گفتن اين سخن چنين پشت پرده‌اي‌داشت.

[1] از ياد داشت‌هاي فاروق مرجان در ملاقاتش با