Yazdır

Meclis Başkanının Üç Oğlu

Yazar: Abdullah Aymaz, Zaman Tarih: . Kategori 2009 Köşe Yazıları

Oy:  / 2
En KötüEn İyi 

Hasan Ay Bey, bir eğitim gönüllüsü olarak Afrika'ya gider. Müdür olarak vazifeye başladığı ilk gün, bakar ki, bir bayan elindeki bir kağıtla odasına girer. Kağıdı masasına bırakıp yüz üstü secde eder gibi yere kapanır.

Böyle bir şey bizim inançlarımıza ters olduğu için hemen "Lütfen kalkın, oturun, ne istiyorsanız anlatın, konuşalım." der. Kadıncağız kalkmaz, hep bir şeyler söyler. Müdür bey, anlaşamayacağını anlayınca finans müdürü Ferhat Bey'i çağırır. O der ki: "Hocam bu hanımın üç çocuğu okulumuzun imtihanına girmiş, ikisi kazanmış ama lise ikide olanı kazanamamış. İdarecilerimizle görüşmüş, onlar kabul etmeyince size gelmiş. Eğer çocuğu kabul edilmezse akşama kadar buradan kalkmayacağını söylüyor." "Peki öyleyse kalksın konuşalım." der. Ferhat Bey, "Alacağınıza dair söz vermesseniz kalkmayacakmış." diye karşılık verir. Bunun üzerine Hasan Bey, masasının üzerine kadının koyduğu zarfı açar bakar ki, antetli kağıda, meclis başkanı, "Bu bayanın çocuğunu okulunuza kabul edin." diye yazı yazmış ve kırmızı kalemle imza atmış. "Tamam alacağız, kalkıp otursun." der. Kendisine, bu mektubu nasıl yazdırdığını sorar. O da, "Benim eşim, meclis başkanı idi, iki ay önce vefat etti. Yerine gelen meclis başkanı da eşimin yakın arkadaşı olduğu için bizim problemlerimizle ilgileniyor." der. Hasan Bey, idarecilere "Bu çocuğu niçin almadınız?" diye sorar. "Çocuk gelecek sene mezun olacak, eğer imtihanları kazanamazsa okulun başarısı düşecek, bu yüzden almadık." derler. Bunun üzerine "Meclis başkanının ricasından sonra almamak ayıp olur. Ben gönderiyorum, kaydını yapın." der. Hanımefendi, büyük bir memnuniyetle ayrılır.

İki yıla yakın bir zaman geçtikten sonra, okullar tatile gireli bir ay olmuştur. Müdür beyin odasına eğitimden sorumlu müdür yardımcısı Ali Bey gelir, beraber çay içerlerken, o gün mezun olan öğrencilerden birisi gelir ve Hasan Bey'e, "Hocam, bugün sizi ziyarete gelmedim." der. "Peki niçin geldin?" deyince "Müslüman olduğumu bildirmeye geldim." der. "Müslüman olmaya neden karar verdin? Çok iyi düşündün mü?" diye sorunca "Ben yıllardır rüyamda Müslüman olduğumu görüyorum. Dün yine rüyamda bir câmiye girdim. Câmi çok kalabalıktı. Baktım annem Müslüman hanımlar gibi kapanmış, beraber diz çöküp dua ediyoruz. Annem bana diyor ki, 'Oğlum sen niye Müslüman olmuyorsun? Bak ben Müslüman oldum. Hocam ben biliyorum ki, annem Müslüman değil. Ama ben tâ küçük yaştan beri hep buna benzer rüyalar görüyorum. İki yıldır bu okulda sizleri de yakından tanıyınca, çok düşündüm, kesin kararımı verdim." der.

İşte bu delikanlı, vefat etmiş olan meclis başkanının oğludur. Müdür beyin gözlerinin önüne, secdeye kapanan hanımın hayali gelir. Bir sene sonra bir Kadir Gecesi, bir tebrik mesajı alır. İsmi hatırlayamaz. Arayınca o öğrenci olduğunu, İngiltere'de bir üniversitede tahsiline devam ettiğini öğrenir...

Aslında bu Türk Koleji paralıdır. Gerçi, Batılıların kolejleri 17 bin dolar alırken bu okulda üç bin dolar alınmaktadır... Ama ülkenin en başarılı okuludur. Eğitim başarılarının ötesinde, sigara, alkol, uyuşturucu gibi kötü alışkanlıkların olmadığı, insanlığa yakışır edep, terbiye ve ahlâkî güzelliklerin verildiği nâdide bir eğitim yuvasıdır... Anne, üç çocuğunu rahatlıkla öbür okullarda da okutabilirdi, ama işte bu sebeplerden, o ictimaî durumuna rağmen, yerlere kapanıp yalvarmak pahasına yavrusunun bu irfan yuvasında yetişmesini istemektedir...