Yazdır

Çiçek Çiğnemediler

Yazar: Harun Tokak, Yenişafak Tarih: . Kategori 2010 Köşe Yazıları

Oy:  / 2
En KötüEn İyi 

Bir altın kolye gibi Karadeniz'in gerdanına asılı Kırım'dayız.

Uğruna gönlümüzde hasretler, gözümüzde yaşlar büyüttüğümüz Kırım…

Gece, Bahçesaray'ı siyah bir şal gibi bürüyor. Karanlık koyulaşıyor sokaklarda.

Ekibimizle Bahçesaray'daki Kırım-Türk Fen Lisesi'ni ziyaret ediyoruz.

Okul müdürü Mehmet Kangiyev bir Kırım Tatarı. Bir sürgün çocuğu. 1956'da Semerkant'ta, güzel yurdunun çok uzaklarında doğmuş.

Ali Şir Nevai Devlet Üniversitesi mezunu. Anne ve babası Özbekistan'da büyük acılar yaşamış.

Bir daha vatanlarına dönememişler.

Buralarda kime dokunsanız hasret gölünün yaralı ceylanı gibi hala geçmişin acılarıyla sarsık.

Mehmet Bey bize okulu gezdirirken değerli gazeteci Zafer Özcan Bey'in sessizce kaybolduğunu fark ediyoruz.

Yalta'nın bir köyüne, 1944 sürgününü yaşayıp hayatta kalan birkaç kişiden birisi olan Akdem Amca'ya gittiğini öğreniyoruz.

Akşam Akmescit'teki okulda 4. Uluslararası Türkçe Olimpiyatları'nda “Önden Giden Atlılar” şiiriyle birinci olan Elvira Sarayenova'ya bize yine muhteşem bir gece yaşattı.

“Ne güzel atlar bunlar

Bunca yol çiğnediler

Çiçek çiğnemediler

Önden giden atlılar”

Olimpiyat başkanımız Mehmet Sağlam hocamız da oradaydı, duygulandı.

Hepimiz duygulandık.

Zafer Bey, gece geç vakit döndüğünde; tek katlı , bahçeli mütevazi bir evin önünde Akdem Amca'yla çektirdiği fotoğrafı koydu önümüze. Sırtındaki kışlık kalın oduncu gömleğinin üzerinde kilim motiflerini andıran gri- kahverengi karışımı eski bir yün kazak… Geniş omuzları, sanki geçmişte taşıdığı ağır ve acı yüklerle çökük.

Elleri çorak topraklar gibi…

Yüzü, yaşananları bütün ayrıntıları ile gösteren acı hatıralar haritası.

Sürgün günlerinde henüz 14 yaşında olan Akdem Amca'nın bil cümle hikayesini Zafer Bey'den dinliyoruz.

Harun Tokak'ın Yazısının Tamamı